روزهای کم بودنت
می شود در همین لحظه
از راه برسی و
جوری مرا در آغوش بگیری
که حتی عقربه ها هم
جرات نکنند
از این لحظه عبور کنند!؟
و من به اندازه ی تمام روزهای
کم بودنت تو را ببویم و
در این زمانِ متوقف،
سال ها در آغوشت زندگی کنم
بی ترس فردا ها ... ؟
یاشار عبدالملکی
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۹ ساعت ۲:۴۰ ق.ظ توسط امید
|
نمی دانم آخر این دیوانگی